In 2015 verraste Oxford Dictionaries de wereld door de emoji đ te kronen tot Woord van het Jaar. Sindsdien woedt de discussie: kunnen emoji's eigenlijk wel als woorden worden beschouwd?
In 2015 zorgde Oxford Dictionaries voor een flinke discussie door de emoji đ uit te roepen tot Woord van het Jaar. Critici vonden dat een emoji geen woord kan zijn, omdat het geen letters heeft en niet uit te spreken valt. Toch is de vraag complexer dan hij lijkt, want ook in gebarentaal en beeldschriften gebruiken we symbolen als volwaardige taal. Een emoji zoals đ drukt een emotie uit die in tekst moeilijk te vangen is, en dat maakt hem bijzonder krachtig.
Taalkundigen wijzen erop dat emoji's nog geen vaste grammatica hebben, zoals werkwoordsvervoegingen of meervoudsvormen. Toch ontstaan er steeds meer patronen. Neem het hartje ⤠in 'I ⤠New York' â dat wordt al decennialang gelezen als het werkwoord 'houden van'. Ook combinaties zoals đ¨đĢđĄ kunnen een verhaal vertellen, al blijft de interpretatie open. Oxford Dictionaries zelf noemde đ in 2015 een 'woord' tussen aanhalingstekens, wat de twijfel accentueert.
Emoji's zijn geen volwaardige taal, maar ze fungeren wel als digitale lichaamstaal: ze kleuren de toon, verzachten een boodschap of zetten iets kracht bij. Of je ze nu woorden noemt of niet, ze hebben een vaste plek veroverd in onze geschreven communicatie. En dat is precies waarom de keuze van Oxford Dictionaries â hoe controversieel ook â iets essentieels blootlegde over hoe we tegenwoordig met elkaar praten.
Of je emoji nu woorden noemt of niet, ÊÊn ding is zeker: zonder đ was de online wereld een stuk minder lachend.